درباره این بخش: آزادی بیان، اندیشه، احزاب و اجتماعات یکی ازدلایل مهم تکامل کشورهای موسوم به لیبرال دموکراسی در جهان امروز است. تحمل و بردباری در مقابل نظریات مخالف، که در روند تکامل خود بایست به احترام به عقاید دگراندیشان فرا روید؛ زیربنای دموکراسی های امروز را بنا نهاده اند. بی تردید این نوع نگرش بایست در قوانین اساسی و مدنی متبلور شده و در عمل نیز پیاده شود. ما بر این باور نیستیم که آزادی اندیشه و اجتماعات به تنهائی می تواند به ایجاد یک جامعه دموکراتیک ، مرفه و امن فراروید اما بی تردید رکن اساسی تکامل جوامع و افراد خواهد بود. ما امیدواریم که بتوانیم به این تعریف وفادار بمانیم و منعکس کننده ی نظریات گوناگونی که خواهان ایجاد یک کشور آزاد، دموکراتیک (به معنی عمیق کلمه) هستند را فراهم کنیم. در این قسمت نظریات فلسفی، سیاسی و فرهنگی که به بررسی مسایل کلان جامعه می پردازند بازتاب داده خواهد شد. طبق روال کار نشریات مستقل هر نویسنده ائی مسئول افکار ارایه شده خود خواهد بود.


 

یادداشت هفته:اروپائیان و نقض حقوق بشر - یکبام دو هوا

در سالهای اخیر در تعدادی از کشورهای اروپائی کفه ی سیاست به نفع راستها چرخیده است. در دانمارک نزدیک به هفت سال است که اعتلاف احزاب دست راستی با تصویب قوانین مهاجرستیز به تضیق حقوق مهاجرین می پردازند. همین طور است دولت برلسکونی در ایتالیا و دولت سارکوزی در فرانسه.

اتریش، بلژیک و هلند نیز هر کدام با ویژه گی های سیاسی که دارند تضیقات زیادی در مقابل پناهنده پذیری و همپیوندی غیر اروپائیها در جوامع خود بوجود آورده اند. در سوئد جبهه ی همکاری چپها و سبزها از این پدیده ی غرب گستر با عنوان تبعیضهای ساختاری نام می برند. لبه ی تیز حمله این نیروها با تکرار شعار "مسلمانان به تسخیر اروپا آمده اند" و یا "جرم و جنایت توسط مهاجرین، جوامع اروپائی را فلج خواهد کرد" گوش عالم را کر کرده است. حرکتهای افراطی پاره ای از مهاجرین و یا گروهای تروریستی در سطح جهانی به این امر دامن می زند. فراموش نکنیم که بیش از 70 % از رسانه های بزرگ جهانی در اختیار راستها و یا راستهای افراطی هست و مردم غرب و دنیا را چنان از هجوم تروریسم می ترسانند گویا که همه ی غیر غربی ها مسلمان هستند و همه ی مسلمانان تروریست.

ادامه مطلب...

علیه مجازات اعدام

رزا لوکزامبورگ - مترجم: کیوان شفیعی

"لیبکنخت" و من، در حین ترک دالانهای مهمان نوازی که چندی پیش در آن زندگی‌ می‌‌کردیم، او در میان هم بندان رنگ و رو رفته‌اش در زندان، و من با سارقین فقیر و زنان خیابانی عزیزم، با آنان که سه سال و نیم از زندگی‌ خود را در زیر یک سقف از کنارشان عبور کردم، ما هر دو همانطور که آنان ما را بدرقه می‌‌کردند سوگند یاد کردیم: "که ما نباید شما را فراموش کنیم!" ما از کمیته اجرائی انجمن کارگران و سربازان می‌‌خواهیم که به یک تغییر و اصلاح فوری در بهبود وضعیت بسیاری از زندانیان در زندانهای آلمان اقدام کند! ما خواستار حذف کامل مجازات اعدام از کدهای مجازات آلمان هستیم! ...

ادامه مطلب...

جمعيت دفاع از کودکان کار و خيابان

مريم آرامش
پاسگاه نعمت آباد، خيابان زمزم، انتھای کوچه طاھری، نبش خيابان متين، سمت چپ، در قرمز رنگ… ھمين جا است.
ساختمانی که قبلا به عنوان انباری و نجاری و آب انبار از آن استفاده م یشده و حالا به ھمت و تلاش داوطلبين، پر از
بچه ھای قد و نيم قد و صدای جيغ و خنده است. ھمين بچه ھايی که ھر روز ب یاعتنا از کنارشان می گذريم و گاھی از اصرار و
التماس ھايشان کلافه می شويم. کودکان کار و خيابان که دولت وجودشان را انکار می کند و آنھا را زوايد اجتماع، خراب کننده ی منظره ی شھر!!! و عوامل باندھای تبھکار معرفی می کند! کودکانی که تنھا گناه آنھا زاده شدن در خانواد های فقير و جامع های با قوانين
بی رحمانه است. انسان ھايی که حق تحصيل، کودک بودن و حتی بودن از آنھا گرفته شده است و قادر به دفاع از حقوق خود نيستند.

ادامه مطلب...

جنبش زنان و مسیر شیبدار دموکراسی در ایران

تابستان پارسال از نگاه پروین اردلان - این مقاله شش ماه پس از خیزش مردم ایران در سال گذشته نوشته شد. ترجمه‌ی آن در نشریه فمینیستی سوئدی به نام بنگ منتشر شد. متن فارسی در مجموعه‌ی "زیر ذربین" نشریه‌ی آوای زن شماره‌ی ۶۸ انتشار یافته است ...

 

انتخابات ۱۳۸۸
جنبش زنان و مسیر شیبدار دموکراسی در ایران

پروین اردلان

زند‌گی د‌ر شرایط پاراد‌کسیکال گاه مضحک است و گاه گریه‌آور. اکنون بیش از شش ماه از انتخابات ریاست جمهوری د‌ر ایران می‌گذرد‌، شهری که از د‌و ماه پیش از انتخابات لب به خند‌ه گشود‌ه بود‌ و نسیم آزاد‌ی را د‌ر ریه‌های خود‌ فرو می‌د‌اد‌ ابتد‌ا با بهت و خشم به عزای رای و فرزند‌ان خود‌ نشست و سپس به تد‌ریج مقاومت آغاز کرد‌. شهرهایی که برای نخستین بار شاهد‌ رقص‌ها و پایکوبی‌های خیابانی د‌ختران و پسران و مرد‌ان و زنان بود‌ند‌ و با رئیس جمهور کنونی "بای بای" می‌کرد‌ند‌ بعد‌ها سکوت غمگین‌شان را تنها صد‌ای شبانه الله اکبرهایی می‌شکاند‌ که انفعال را بر نمی‌تابید‌ و سپس حضور اد‌امه د‌ار آنها پاسخی بود‌ به سرکوب موجود‌ و فزایند‌ه. اکنون همچنان مرد‌م از "کود‌تا" سخن می‌گویند‌ و رئیس جمهوری به قد‌رت رسید‌ه از حماسه ۴۰ میلیونی. اکنون رئیس جمهوری و سیستم سرکوب نه تنها به مرد‌م که به جهان مشاهد‌ه‌گر د‌روغ می‌گویند‌ و سکه و تمبر و تاریخ به نام حماسه خود‌ می‌زنند‌ و فریاد‌ پیروزی سر می‌د‌هند‌. با این وجود‌ نمی‌توانند‌ مشروعیت از د‌ست رفته را به سلسله مراتب حاکمیت بازگرد‌انند‌. به تد‌ریج و د‌رسایه‌ی قد‌رتمند‌ی جنبش‌های اجتماعی د‌ر ایران حتی مفهوم کلاسیک "رهبری" نیز زیر سوال رفته است، اکنون صحبت از رهبران و سازمان‌د‌هند‌گان د‌رطیف‌های گوناگون فکری است نه یک رهبر یا نجات بخش. با وجود‌ این، د‌ر مشروعیت باختگی کنونی مسیر شیب‌د‌ار است، هم برای طرفین منازعه قد‌رت و هم برای جنبش‌های اجتماعی، این که کد‌امیک از این شیب بیرون می‌آیند‌ هنوز روشن نیست.

ادامه مطلب...